Jednym z najstarszych i największych zachowanych do dziś mostów z tego okresu jest liczący ponad 300 m długo­ści Stainern Pruckn (Kamienny Most) na Dunaju w Ratyzbonie (Niemcy). Po­czątek budowy przypada na rok 1135, kiedy poziom wody był wyjątkowo niski. Gotowy most stanął w 1146 r. Przedtem znajdował się tu most pływający, wybu­dowany dobre 300 lat wcześniej przez Karola Wielkiego, który jednak przestał wystarczać na potrzeby rozwijającego się handlu. Ratyzbona była wówczas kwitną­cym miastem, położonym na skrzyżowa­niu starych szlaków handlowych, wiodą­cych z Kolonii przez Wiedeń do Konstan­tynopola oraz z Kijowa i Wrocławia przez Augsburg do Wenecji. Dla połączenia brzegów szerokiej rzeki koniecznych było 16 łuków. Zapomniano wynalazku betonu, dlatego filary chroniono przed podmyciem przy pomocy wielkich, sztucznych wysp kamiennych. Wyspy te co prawda ograniczały prze­pływ wody, zwiększając tym samym jej siłę i utrudniając żeglugę; mieszkańcy Ratyzbony byli jednakże ludźmi praktycz­nymi. Zbudowali w mieście mały kanał dla statków, omiajający most, natomiast sztucznie wytworzone, wyższe ciśnienie hydrauliczne wykorzystali do napędzania kół młyńskich umieszczonych między niektórymi łukami Stainern Pruckn. Most umocnił pozycję Ratyzbony jako centrum handlowego. Dzięki wygodnemu przejściu przez Dunaj przez miasto prze­wijało się więcej kupców niż przedtem. Trzy wielkie wieże obronne i kilka dom­ków strażniczych strzegły mostu, by nie wykorzystał go wróg. Jedna z wież stoi jeszcze do dziś, podobnie jak posterunek celny. Zniknęła natomiast tkaplica mostowa, która stała na siódmym filarze i miała zapewnić budowie przychylność niebios. Obszar mostu ogłoszono ?świętym azy­lem”. Jeśli ktoś zakłócił na nim spokój, kat za karę odcinał mu dłoń. Na innych mostach odbywały się sądy pod gołym niebem: jeśli wyrok brzmiał: ?utopić”, spętanego złoczyńcę spychano do rzeki. Miasta średniowieczne były nadzwyczaj ciasne; obręcz murów miejskich nie pozwa­lała ich powiększać. Tak więc mieszkańcy chętnie wykorzystywali dodatkową powie­rzchnię mostów na mieszkania i sklepy - przewijające się tędy tłumy gwarantowały intratne interesy. Sławny, ukończony w 1209 r., London Bridge na Tamizie w XIV w. stanowił już małą dzielnicę miejską z pięciopiętrowymi domami. W Paryżu na Pont-au-Change osiedlali się ludzie udziela­jący pożyczek - stąd nazwa tego mostu. Dziś w Europie pozostało już niewiele za­budowanych przepraw. Turystów przy­ciągają przede wszystkim sklepy złotni­ków na Ponte Vecchio we Florencji. Nie­wątpliwie wielką atrakcją jest również Kr?merbrucke (Most Kramarzy) na Gerze w Erfurcie (Niemcy), zbudowany w 1325 r. Po jego obu stronach stoją trzy­dzieści cztery wspaniale odrestaurowane dwu- i trzypiętrowe domy z muru pruskie­go; jeśli ktoś nie zna miasta, to w ogóle nie zauważy, że stoi na moście.